فرزندم از یاد نبر!

 

 

هروقت به یک طرز فکر یا کهن الگوی تکراری و باورهای قدیمی رسیدی کمی درنگ کن. آنها را چشم بسته باور نکن. هرچقدرهم فراگیر بود بیشتر در آن تأمل کن.

ار باوری را قبل از پذیرفتن عمیق شو، قدیمی باشد یا جدید، ناشناخته یا همه گیر.

شاید با تفکر دریابی چیزی را که همه مردم به آن ایمان دارند صحیح نیست. یا حتی میتواند خلاف واقع باشد.

 

تو چه فکر میکنی؟

مثلا عقلا از قدیم به این باورند که دنیا فریبنده‌ است. تو چه فکر میکنی؟
کسی که فکر نمیکند، ظاهربین است و خودخواهی دنیا پرست.
اما از نظر کسی که چشم باز دارد و تفکر میکند، دنیا نه تنها فریبنده نیست، که هشدار دهنده است.

برای یک متفکر از عجایب است که دنیا دائم بر طبل پوچ بودن خود میکوبد اما مردم همچنان دلباخته پوسته‌ی رنگارنگش می‌شوند.

فرزندم، به دیده تعمق اگر نگاه کنی دنیا مردم را با هر نفسی که میکشند روبه فرسودن می‌فرستند، به اشکال مختلف بر سرشان بلا نازل میکند و در نهایت اموالشان را بدون هیچ زحمتی باز پس میگیرد. همه اینها هشدار های دنیاست به ما تا بی ارزش بودن و بی ثباتی‌اش را به ما اثبات کند.
افسوس که با دیدن اینهمه زشتی باز دلباخته عروس دنیا می‌شویم.

فرزندم مال دنیا، ثروت، شهرت، قدرت و مقام و منصبش را به دست بیاور اما دنیا پرست نشو.
اگر دنیا پرست شدی از اصل خود که انسان است فاصله گرفته‌ای.

اگر روزی به خودت آمدی دیدی که خوردن و خوابیدن و غریدن برایت لذت بخش شده بدان که با سر در آخور دنیا گرفتار شدی و چشمت به حقايق بسته شده.

اگر دیدی خودت را بیشتر از دیگران دوست داری و برای بالا رفتن دیگران را پله میکنی، بدان از خودت فاصله گرفته‌ای و به وحوش نزدیک تری.

اگر احساس کرد یک سرمایه دار دارای پست و مقام را فقط به خاطر موقعیتش محبوبتر میداری تا انسانی که از مال دنیا بهره‌ای ندارد، بترس، بترس و به خدا پناه ببر قبل از آنکه این خصلت‌ شنی در وجودت نهادینه شود.

فرزندم با تو حرفهای زیادی دارم اگر باور کنی جهان انسان، دنیای میشها نیست که در آب و علف خلاصه شود،

 

ح.س.
99/7/6

 

 

شاید این مطلب را بپسندید

خودت باش و برای خودت زندگی کن|حسین سیدزاده