چگونه از نقص مقایسه سوءاستفاده میشود؟

صاحبان تجارت‌ و شرکت‌های بزرگ دقیقا می‌دانند چگونه از رسانه‌ها استفاده کنند و از حس نارضایتی مردم، نهایت بهره را ببرند. آنها خوب میدانند وقتی مردم خود را با دیگران مقایسه می‌کنند، ‌بهترین موقعیت برای بهره برداری آنهاست.

آنها با استفاده از آگهی‌های تجاری مردم را متقاعد می‌کنند که اگر از محصولات یا خدمات آنها استفاده کنند، موفق‌تر خواهند بود. در غیر این صورت توفیق کمتری دارند. قاعدتا کسی که درگیر این آگهی‌های زیرکانه می‌شود، دچار زیاد‌خواهی شده و هیچگاه احساس رضایت نمی‌کند.

اگر شما خانه‌ای برای زندگی کردن، لباسی برای پوشیدن، غذایی برای خوردن و احساس محبت و عشق نسبت به همنوعان خود دارید،‌ کاملا کافی است و هر آنچه بیش از این دارید هم لطف و نعمت خدای بزرگ است.

 

پیامدهای مخرب مقایسه

مقایسه خود با دیگران؛ خصلتی که می تواند مشکل آفرین شود یکی از معضلات شخصیتی که می تواند برای زندگی فرد در خانواده و جامعه مشکل ایجاد کند مقایسه کردن خود با دیگران است.

مطمئنا “قیاس خود با دیگران” یا “مقایسه” نشان از اعتماد نداشتن به خود دارد. کسی که خود را با دیگران مقایسه میکند، به خودش اعتماد و اطمینان ندارد. وی خود را کوچک میپندارد و دچار نوعی خودکم‌بینی است.

انسان مقایسه کننده، تعادل روحی، ذهنی، شغلی، جذابیت و موفقیت خود را با دیگران می‌سنجد و در این قیاس تا جایی پیش میرود ارزشها و معیارهای خودش را فراموش‌ میکند. ازین رو همواره پریشان بوده و هیچگاه رضایت باطنی از خودش ندارد.

اغلب نمیدانیم چگونه روند مقایسه چگونه در ذهن ما تکرار می‌شود. اما بدیهی‌ست که مقایسه به مرور در فرد حس ناامنی و ناامیدی ایجاد می‌کند و رفتو رفته او را به سمت اضطراب، افسردگی و اختلالات رفتاری میکشاند.

 

چگونه دست از مقایسه کردن بکشیم؟

مقایسه خود با دیگران ممکن است برای هر انسانی اتفاق بیفتد، اما دوست داشتن خود مهمترین قدم برای رهایی از دام مقایسه است. انسان مقایسه گر چون به ویژگی‌های دیگران توجه افراطی دارد، ویژگی‌های منحصر بفرد خود را نفی کرده و موفقیت های خود را نادیده می‌گیرد.

ما باید در نظر داشته باشیم که مقایسه کردن امری طبیعی است. اما نباید باعث ايجاد اختلال در شخصیتمان بشود.
باید این نکته را باور کنیم که ما موجودات منحصر بفردی هستیم و از هر جهت بادیگران تفاوت داشته و مقایسه خودمان با دیگران، یک تقلید کورکورانه و امریست نادرست،

تنها در سایه اعتماد بنفس میتوانیم شاد باشیم.
مقایسه کردن باعث میشود ما روی نقاط ضعف خود تمرکز کنیم و این امر جز خودخوری و غصه ارمغانی برای ما نخواهد داشت.

ما باید توانایی خود را بشناسیم و دنبال بهترین بودن نباشیم. کافیست بهترین در مقایسه با خودمان باشیم.
مقایسه کردن با دیگران، بین ما و استعدادمان فاصله انداخته و ما را از حرکت باز میدارد. چراکه اگر نتوانیم توانایی‌های خود را کشف و ارزش واقعی خود را درک کنیم، از ادامه مسیر باز میمانیم.

موشکافی نواقص

یک راه دیگر برای دست کشیدن از مقایسه، استفاده از قدرت شگفت‌انگیز شکرگزاری است.

در مورد شکرگزاری اینجا بخوانید.

باید هر صبح و هرشب لحظاتی وقت بگذاریم و تمام نعمت‌هایی را که در اختیار داریم، مرور کنیم و بابت آنها شکرگذار باشیم. برای اینکار میتوانیم یک فهرست شکرگزاری برای خود درست کنیم.

میتوانید نمونه فهرست شکرگزاری من را اینجا مشاهده کنید.

وقتی عادت کنیم که نعمت‌هایی را که در اختیار داریم ببینیم و برای آنها شکرگذاری کنیم،‌ درمی‌یابیم که مقایسه کردن چه کار بیهوده‌ای است. بنابراین تکریم توانایی‌ها، دارایی‌ها و پیشرفت‌ها یک تمرین خوب و مفید است و می‌توان با به کار گرفتن آنها مهیای موفقیت‌های بزرگ‌تر شد.

باید بپذیریم ماهم کامل مطلق نیستیم و مانند دیگران، عجزها و ایراداتی داریم. این نقصها مانع رشد و رسیدن به اهداف بزرگ ما نیستند.

 

 

 

 

 

شاید مطالب زیر را بپسندید: 

جملاتی در باب لذت جویی | نواقص اخلاقی | حسین سیدزاده

پنهان‌کاری یا حریم شخصی؟|نواقص اخلاقی | حسین سید زاده

آسیبها و ریشه‌های خودکم‌بینی| نواقص اخلاقی | حسین سیدزاده

تجمل‌گرایی زیبایی نیست| سید حسین سیدزاده