بابابرقی عزیزم در اعماق تاریکی برایت مینویسم.
تمام دلخوشی ما و مخصوصا مردم گرمسیر نشین این است که لا اقل طبق برنامه و اخطار قبلی برق‌ها را قطع کنند.

وقتی در این مملکت ناگهان برق قطع میشود، آنهم در وسعت ۳۰ _۴۰ درصدی، من یاد کلمات زیادی میفتم؛ کلماتی مانند تولید، جهش، وقاحت، سوءمدیریت، ناکارآمدی، بی تفاوتی و … .

وقتی برق به صورت سراسری قطع میشود خاطراتی در ذهنم پررنگ میشود. مثل خاطرات آن روزهایی که برق را به بهانه پرداخت یارانه گران کردند. تازه! از آن روز به بعد هرساله در اوج گرما قیمتش را بالاترهم می‌برند.

بابابرقی عزیزم لطفا بیا از این مسئولان یک سوال بپرس؟
بپرس چرا در این دهه اخیر به جای تقویت انرژی هسته‌ای و بهره برداری از آن، درِ آن را گِل که نه سیمان گرفتند؟
و اگر جواب دادند به خاطر برداشته شدن تحریم ها، بپرس تحریم ها برداشته شد؟

بابابرقی عزیزم هر کدام از ما یک جور با بی برقی مشکل داریم. مثلا من چند ساعتی بدون چای میمانم. این را جهت ریا گفتم که بدانی من هم چایساز برقی دارم. اما دیگران مشکلاتشان با مشکل من خیلی فرق میکند. مثلا دوستم زاوش در گرمای ۴۷ درجه اهواز خیلی گرمش میشود. آن یکی در آسانسور میماند و برخی به کسب و کارشان لطمه میخورد.

 

عمل جراحی در بیمارستان

 

البته در این کشمکش‌های قریب عده‌ای از بیماران تحت درمان هم (مثل روزهایی که انواع دارو را روی بیماران تست میکردند) جان خود را از دست میدهند که البته میدانم موضوع خیلی مهمی نیست؛ شاید آقایان به نتیجه کارشان واقف نیستند.

بابابرقی جان، تو که نبودی آقایان اتفاق نظر داشتند که در این شرایط مملکت افزایش تولید و تولید برق یک معضل است. آن هم از نوع دشوار و نشدنی، اما نمیدانم چطور همین امروز که برق قطع بود سپاه از پیشرفته ترین نوع پهپاد که در همین شرایط ساخته بود رونمایی کرد.

بابابرقی عزیزم سلام مرا به مدیران برسان و بگو این خیلی عجیب است که مردم یک کشور با وجود داشتن چندین نیروگاه هسته‌ای بی برقی بکشند. کمی مدیریت لطفأ

ح.س.
۱۴۰۰/۰۳/۰۲