زیبای من زیبای من زیبای من. دوستت دارم. دلم می‌خواهد بی وقفه نگاهت کنم، بی پایان نگاهت کنم و باز هم نگاهت کنم. وقتی نیستی دیوانه میشوم، ناگاه می‌بینم مدتهاست با یاد صدایت حرف میزنم. صدایی که جایجای تار و پودم را گل می‌نشاند.
صدای دلربای تو،‌ لحن کلام دلبرانه‌ات و طنین خنده‌هایت که نماز را از یاد مؤمن میبرد، همیشه در گوشم هست.
کاش بودی. کاش کنارم بودی تا خوشی را لمس کنم، تا تو را لمس کنم و زندگی را لمس کنم. وقتی نیستی از خواب راحت خبری نیست، از آرامش، از سرخوشی و از مستی خبری نیست. زندگی همه‌اش خفگی ست و ناخوشی.
قلب من! کاش کنارم بودی تا لحظه به لحظه میبوسیدمت و قربان صدقه‌ات میرفتم. اگرچه حالا هم که نیستی من دوست داشتنت را فریاد میکشم و بلند بلند فدایت میشوم عمرم. جان من! هروقت خواستی لب پنجره بیا و صدایم را گوش کن. من درد دوری از تو را فریاد میکشم نازنینم.