حتما می‌دانید که دو محرک “انگیزه” و “احتیاج” انسان را به کار وا می‌دارد!   پس اگر کسی انسان تنبلی باشد یا انگیزه کافی برای

  وقتی مغرور میشویم چشم‌هایمان خیلی از چیزها را نمیبیند و گوشهایمان بسیاری از حرفها را نمی‌شنود. ما با پز دادان و بد رفتاری هرروز

من به عنوان فردی که مرتب در حال تلاش برای پیشرفت خودم هستم، خلق و خوی کمال‌گرایی را به شدت نفی میکنم. من می‌کوشم وزن

بعض از افراد کاملا نواقص رفتاری خود را می‌شناسند اما نسبت به آن بی تفاوت هستند. برخی دیگر هم نواقص خود را جستجو میکنند و

 چگونه بفهمیم که دچار سوءظن/بدبینی هستیم یا نه؟   جواب این سوال بسیار ساده است. همینکه ما به دیگران و رفتارشان خوشبین نیستیم ونسبت آنها

داروی کرونا از نظر من! تا امروز که این یادداشت را مینویسم، دانشمندان علم پزشکی معتقدند داروی کرونا هنوز ساخته نشده و همچنان خبرهای خوبی

اضطراب، قابل پیشگیری و قابل درمان!   《اضطراب ها و استرس‌های زیادی در طول روز آماده آسیب زدن به ما خواهند بود، اگر با آغوش

《ترس، احساس نا خوشایندی است؛ اما سازوکار زیبای طبیعت برای حفظ بقاست》 گاهی با کنار گذاشتن ترسهای مخرب به جایگاهی دست پیدا میکنیم که تا

نقش امید در زندگی چیست؟ بسیاری از دغدغه‌ها و مشکلات اصلی ما از جایی نشات می‌گیرد که ما قطع امید می‌کنیم و به خاطر یاس