حتما می‌دانید که دو محرک “انگیزه” و “احتیاج” انسان را به کار وا می‌دارد!

پس اگر کسی انسان تنبلی باشد یا انگیزه کافی برای انجام کار را ندارد یا احتیاجی به انجام آن احساس نمی‌کند.

برخی‌ها فقط در شرایط اجباری یا احساس خطر دست به کارهای ریزو درشت می‌زنند. کارهای آنها از پرداخت قبض گرفته تا غذا خوردن و استحمام و حتی پرداختن به یک شغل، همیشه در آخرین لحظات انجام می‌شود.

جالب است بدانید نیاز و انگیزه تنها عامل های تنبلی یا پرکاری نیستند. بعضی مواقع تنبلی به سطح انرژی افراد بستگی دارد!

نباید فراموش کنیم که سطح انرژی انسانها یکسان نیستند. همانطور که قد، وزن، رنگ پوست و چهره ما باهم متفاوت است، سطح انرژی هم میتواند در مابین اعداد سطح مطلوب از حداقل آن باشد تا حد بالا. اما این تفاوت‌ها هرگز به منزله برتری کسی نسبت به دیگری نبوده و نخواهد بود.

یکی دیگر از عوامل مهم در دچار شدن به تنبلی، نحوه تربیت ناصحیح است.

وقتی تمام کارهای یک نوجوان، کودک و حتی خردسال توسط پدر مادرش انجام میشود، غول تنبلی بیشتر و بیشتر بر ایشان چیره شده و باعث بروز تنبلی در فرد میشود.
وقتی در سنین پایین والدین باید از خواب بیدارشان کنند یا لباسشان را برای بیرون رفتن آماده کنند یا آب و غذا به آنها برسانند بدون آنکه خود فرزند کوچکترین دخالتی در آن کارها داشته باشد… بدون شک یک فرزند تنبل و تن پرور در چنین محیطی در حال پا گرفتن خواهد بود. این نحوه تربیتی اگرچه از روی عطوفت و مهر است اما نتیجه‌ای جز از بین رفتن نشاط نداشته و بزرگترین عامل بازدارنده فرزند است.

از طرفی وقتی به اجبار آنها کارهای شخصی خود (مسواک زدن، چه ساعتی غذا خوردن، رفت و آمد و…) را انجام می دهند، این احساس در آنها همیشگی میشود که برای انجام هر کاری باید فشاری پشت سرشان باشد. در نتیجه در حالت عادی تمایلی به انجام کارها نخواهند داشت.

علت دیگر بروز تنبلی در سنین نوجوانی، “ترس” و “تنبیه” در سنین کودکی است.

کودکانی که در سنین پایین از ترس یا ترس از تنبیه کاری را انجام می‌دهند در نوجوانی انگیزه خود را از دست میدهند چون احتمالا دیگر در آن سن دلیلی برای ترس وجود نخواهد داشت.

به نظر من مهمترین دلیل وجود تنبلی میتواند دنبال لذت بودن باشد، آنهم لذت نقد، یعنی لذت امروز…
وقتی امروز مهمتر از فردا شود لذت امروز بیشتر از لذت فرداست و درد امروز مهتر از درد فردا
در نتیجه فرد همیشه امروز را خواهد دید و همیشه عقب خواهد ماند.

اما تمام انسانهای موفق دنیا درد امروز را درد فردا میدانند. آنها میدانند درد امروز تا فردا بزرگترین خواهد شد، پس امروز به مداوای آن می‌پردازند.

تنبل‌ها معمولا عجول هستند
کارهایشان انباشته شده با استرس و عجله کار میکنند.
آدمهای تنبل برای انجام ندادن کارهای “مهم” همیشه بهانه‌های واهی دارند. معمولا آنها کارهای مهم نیمه تمام زیادی در طول عمر خود خواهند داشت. یک ساز کنار خانه که نواختن آن را هیچگاه کامل یاد نگرفتند. یک لباس ورزشی که خیلی پوشيده نشده و کنار افتاده، یک داستان نیمه نوشته و یا شاید کلی مهارت نیمه کاره…

شناسایی کارهای مهم و ضروری زندگی و انجام به موقع آنها ما را از به هم ریختگی، اضطراب و عجولانه کار کردن نجات خواهد داد. بیماری تنبلی با ترفندهای مختلف مارا از انجام کارهای مهم و فوری به انجام کارهای غیر ضروری مثل نت گردی و بازی یا معاشرات غیر لازم میکشاند.

شاید این مطالب را نیز بپسندید:

هیولای ترس ما را منزوی و غیر فعال خواهد کرد اگر… | حسین سیدزلده

قوی‌ترین فرکانس ذهن/ حسین سیدزاده